سامان بخش_آرام بخش

امروز صبح ساعت شش و چهل دقیقه صبح گوشیم زنگ خورد. ساعت رو گذاشتم روی شش و پنجاه دقیقه و باز می خواستم بخوابم همون ده دقيقه رو. اما یهو یاد این افتادم که یکجایی هست که میتونم درونم رو از خودش نجات بدم، مثل برق و باد با حس خوب از جام پریدم و رفتم سمت قهوه ساز.

فکر کن یجایی باشه مطابق مینیمالیستی که همیشه می خواستی، همونقدر مرتب و دسته بندی شده و دلربا. همونجا بتونی برای خودت تسک تعریف کنی و به دنبال همین تعریف کردن تسک، حس کنی هستی، وجود داری، تو داری فکر میکنی، تو روزت رو شروع کردی و برای خودت کارهای روزانه نوشتی، پس هستی. این تعریف کردن تسک و دیدنشون بهت حس معنا میده. به دنبال این معنا خودت رو درون خودت پیدا می کنی. خودت رو درونت خودت مینشونی یه گوشه و شروع میکنی باهاش حرف زدن. باهاش مهربون صحبت می کنی و بهش میگی چیزی نیست. اسمش زندگیه. این هم کارهای امروزته. نگران نباش، فقط انجام بده و از لحظه هات لذت ببر. و بعد خود درونت لبخند می زنه و میگه اوکی. مشتی هستی، پایه تم :)

فکرت مثل یه کش کشیده می شه و از جهان درونت میپره بیرون و تبدیل می شه به یه معنا. با دیدن تسک هات توی یه محیط مرتب و رنگی رنگی که مطابق سلیقه ات طراحی شده، حس میکنی امروز مهم ترین روز توعه. پس تو هم بهتره بهترینت باشی. نه فردا، نه شنبه هفته بعد، بلکه همین امروز، امروز بهترین خودت باش. شاد ترین زینب درونت باش، آروم ترین زینب درونت باش. مفید ترین زینب درونت باش. همون زینبی باش که واقعا می تونی باشی ولی همش یادت میره که چقدر میتونه قشنگ باشه :)

حسین بنظرم روز به روز داره یکی از بهترین های برنامه نویسی وردپرس می شه. شاید خودش هنوز ندونه واقعا چقدر خوبه. ولی من که حالا دارم می بینم تونست با طراحی یه محیط مجازی چجوری معنا رو به زندگیم منتقل کنه بهش ایمان آوردم. اینکه یه محیط مجازی بتونه به زندگی من واقعا معنا ببخشه خیلی حرفه. خیلی. یه جای امن که بتونم درونم رو سامان ببخشم. اسم محیط مجازی ای که مثل تراپیست داره برام عمل میکنه رو فعلا میذارم سامان بخش_آرام بخش :)

برچسبها: نظم, دیسیپلین, آرامش, برنامه نویسی

+ نوشته شده در شنبه دوم تیر ۱۴۰۳ساعت 7:58 توسط زینب |