خود دوستی سخته، تمرین میخواد، باید هر لحظه به خودت آگاه باشی تا بتونی از لحظه هات مراقبت کنی که در جهت عزت نفس تو باشن. خود دوستی سخته، باید همش یادت بیاد که تو هستی، وجود داری، باید خودت رو هر همش و همش به خودت یادآوری کنی. که به درونت توجه کنی، خود دوستی سخته، باید همش حواست باشه که جهان مدرن، اونقدری حواست رو پرت نکنه که نفهمی وجود داشتن یعنی چی، به لحظه ها آگاه بودن یعنی چی، که حواست رو پرت نکنه که یادت نره، هر اتفاقی هم بیفته، از ارزش وجودی تو چیزی کم نمیکنه، اطراف و بیرون درون تورو در معرض خطر قرار نمیدن. که حواست رو پرت نکنه که تو لایق وجود داشتن و زندگی کردنی. حواست پرت نشه دختر. تو هستی، وجود داری، زنده ای. لحظه هات رو بفهم. سعی کن تمرین زندگی در لحظه رو یاد بگیری. تو آینده و گذشته و دیروز و روز بعد پرسه نزن. همینجا باش. همین لحظه. کمال رو متعادلش کن.
خود دوستی سخته. میدونم. ولی تا زنده ای زندگی کن.
پ.ن: کتاب این روزها: بلندی های بادگیر از امیلی برونته
برچسب:
نویسنده: ایلیا زارعیان