چند روز پیش که داشتم قفسه ی کتاب خونه ی دخترعمو اینا رو تماشا می کردم چشمم خورد به این کتاب.بنجامین! علاوه بر اسم کوتاه و قشنگش این جمله هم توجهم رو بیشتر جلب کرد،روی جلد نوشته شده:"مجموعه رمان های برتر جهان برای نوجوانان".باید بگم در کل از خوندن کت

اکثر وقت ها دوست ندارم راجع به کتاب هایی که دوستشون ندارم حرف بزنم.مخصوصا کتاب هایی که از خیلی جاها تعریفشون رو شنیدم ولی خوشم نیومده!اما راستش اینقدر تعریفش رو از کسایی که تو زمینه کتابخونی برام معتبرن شنیدم که شاید بعد ها بازهم با دید مثبت شروع کنم

از یک سال پیش که برادر این کتاب رو از نمایشگاه کتاب خریده بود،تو قفسه هرروز برام چشمک می زد که برم برش دارم و بخونمش.اما نمیدونم چرا هر بار حس خوبی بهش نداشتم!در هر صورت از هفته ی پیش با همه ی حس متوسطی که بهش داشتم شروع کردم به خوندنش.نویسنده اول کت

در یک مسابقه ی کتابخوانی شرکت کرده ام و مدتی باید روی کتاب های انتخاب شده ام تمرکز کنم.به امید برنده شدن :) کتاب هایی که انتخاب کردم: جاناتان مرغ دریایی نامه به کودکی که هرگز زاده نشد مسخ شازده کوچولو بی قرار وصل پیرمرد و دریا نامه به قدیس آگوستین یک عاشقانه ی آرامxa0

این کتاب رو چندین سال پیش وقتی دبیرستانی بودم خریدم و همون موقع با کلی ذوق خوندمش و یادمه که اون موقع هم دوسش داشتم.چند روز پیش چشمم بهش خورد و دوست داشتم که دوباره بخونمش چون جز یه چیز کلی چیزی ازش یادم نمیومد.و باز هم دوستش داشتم. موضوعش داستان های

مهمون یکی از آخرین قسمت های خندوانه فرزاد حسنی بود.از اونجایی که به نظرم واقعا اطلاعات بالایی داره وقتی اسم از این کتاب آورد کلی هیجان داشتم واسه خوندنش.بخاطر همین تو اولین فرصت گیرش آوردم.اوایلش رو دوست داشتم و انتظار داشتم بهتر و بهتر بشه و چیزایی

خیلی دوسش داشتم.واقعا خوندن کتاب های خوب کودک نوجوان برام لذت بخشه.این کتاب رو بخاطر نویسنده اش که یکی نویسنده های بنام کودک نوجوان هست خوندم.رولد دال.که قلم تند و تیز و بامزه ای داره.خیلی دوستش داشتم.کتاب های دیگه ی رولد دال هم خیلی مشهور و محبوب هستن مثل چارلی و کارخانه شکلات سازی،ماتیلدا،غول بزرگ...

تا حالا شده یه کتاب رو بخونی و وقتی به تهش رسیدی دلت بخواد برگردی صفحه ی اول دوباره با همون اشتیاق دفعه ی اول بخونیش؟؟؟؟پروژه شادی برای من دقیقا همین شکلی بود.ده ها بار حین خوندن تو دلم می گفتم عههههه دقیقااااا.دقیقا همونی رو میگی که تو دلمه.آخ که چق

سر یکی از کلاس ها استاد یه کتاب تو دستش بود و گفت کی پائولو کوئیلو رو میشناسه؟یهو برگشتم و خیره شدم به کتابی که تو دستای استاد بود و یاد حسی افتادم که وقتی کتاب یازده دقیقه ی پائولو کوئیلو رو تو دوازده سیزده سالگی میخوندم!!!یادمه که کلی با خودم فکر ک